Ερώτηση Το ψάρεμα του μελανουριού

Σωστα,στην τριτη περιπτωση δουλευουμε με λυτα και ο θεος βοηθος,το θεμα
ειναι γιατι να φτασουμε σ'αυτο το σημειο,στο εγγλεζικο ψαρευουμε με το
καλαμι στο χερι....

Δεν μιλαω για το αν εκοψαν γιατι περασε το εκαστοτε μισαωρο Κωστα
ή γιατι δεν μαλαγρωνα σωστα...

Το ιδιο συνεβαινε σε μενα καθε φορα που επαιρνα ενα αξιομαχο ψαρι,απο
το φοβο μου να μη μου τα σπασει ολα,του εδεινα οσα ηθελε φρενα και ακομα
περισσοτερα,με συνεπεια να μου κανει τη ψαρευτρα μου μανταρα απο τα ανεξελεγκτα
φευγια του...
Αν θες,πες εναν τροπο που επανακεντριζεις την αρπακτικοτητα τους.
Εγω ας πουμε,αν κοψουν εντελως,σταματαω το ψαρεμα για λιγο,και ξαναρχιζω
απο την αρχη τα βηματα του μαλαγρωματος.

Oπως παρατηρησες απο την ροη της συζητησης τελικα στα δυσκολα καταληγει
κανεις στο "δακτυλο",σαν ρυθμιστη των ροων. Αυτο δεν ειναι τυχαιο αλλα εξ
αναγκης. Διοτι οπως θα μας πουν και οι κλεφταραδες (οι ψαρευοντες κλεφτικο
η με την πετονια στο χερι), τιποτα δεν συγκρινεται με ενα επιδεξιο χερι. Αποψη
μου ειναι οτι η σπουδη και το πεισματικο πειραμα με το σετ σου (καλαμι+μηχ+πετονιες)
καποια στιγμη οδηγει σε απιστευτο ελεγχο που θυμιζει χερι.
Στο εγγλεζικο θελω χωρο πολυ διαθεσιμο να παω οπου θελω. Δεν εννοω  να
βγαζω συνεχεια τα ψαρια  απο το ιδιο σημειο της ακτης. Αυτη η προσκοληση
δυναμιτιζει το βυθο. Το αν ο μελανουρουρος σου αγκιστρωθηκε στο σημειο
ταδε του βυθου,δεν τρομαζει κανενα. Ελευθερο θα κινηθει οπου θελει κι αγαπαει.
Ομως εσυ δεν μενεις προσκολημενος στο σημειο σου αλλα κινεισαι,ισως πας πολλα
μετρα πιο περα,ανοιγεις  το τοπιο σε χανουν. Αυτο με το εγγλεζικο ειναι ευκολο
ενω στο απικο πιο δυσκολο. Οσον αφορα την  επακεντριση της αρπακτικοτητας
μετα το πρωτο σοκ συλληψεων,πρεπει να εξετασει κανεις διαφορα.
Λογω των συλληψεων, λογω αρπακτικων,λογω αλλαγης καιρου,λογω..λογω...
πολλα. Μια γενικη αρχη σε μερη που δεν εχεις εμπειρια ειναι να σταματησεις το
ψαρευω και μαλαγρωνω και να αρχισεις το μαλαγρωνω και ψαρευω.
Ενω στην αρχη ολα ηταν ησυχα και ηρεμα και χαμπαρι δεν σε ειχαν παρει, τωρα
ολα ειναι αλλιως. Υποψιες πλανιονται, ψαρια λειπουν,κυνηγετικα πλακωσαν, ενα σωρο
αλλαγες μπορει να εχουμε. Αρα ξεκιναμε ενα συνεχες μαλαγρωμα και δεν ψερευουμε.
Ισως αυτο παρει και μια ωρα (γκρρρρ....ξερω βαριεσαι να μην ψαρευεις!) ομως ειναι
αναγκαιο για να ξαναηρεμησει η κατασταση.

Συνοψιζοντας,σπασε την νοητη γραμμη εξοδου των αγκιστρωμενων απο το νερο
μεσω των μετακινησεων σου.
Δωσε εμφαση στο μαλαγρωμα προσελκυσης (υπαρχει ενα αρθρο μου στο σαιτ,δες και αλλα
ποστ μου στα παλιο σαιτ περι μαλαγρωματων γενικα).
Οταν αρχισει να ξυπναει το ψαρι περασε παλι σε μαλαγρωμα διεγερσης η συγχυσης. 


φιλικα
κωστας           

Φίλε Παντελή, σπάνια μου έχει τσιμπήσει μεγάλο μελανούρι τόσο επιφυλακτικά έτσι ώστε να καρφώσω σε πρώτο χρόνο. Στις περισσότερες περιπτώσεις χάνετε ο φελός και ακούω τα φρένα του μηχανισμού. Όπως προγράφτηκε, το μελανούρι έχει τη τάση να ρουφάει το δόλωμα και υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να πάρει το μικρό αγκίστρι του εγγλέζικου βαθύτερα στο στόμα. Επειδή κι εγώ ψάρευα με τα φρένα σφιχτά για να αποφεύγω καθυστερήσεις με μικρορυθμίσεις, κατάλαβα με παθητικό βεβαίως τρόπο ότι ποτέ δε ξέρεις τι βρίσκετε από κάτω την ώρα που καρφώνεις. Οπότε λυτά τα φρένα και το δάχτυλο στη μπομπίνα στο ρόλο ρυθμιστή είναι η τακτική στην οποία έχω καταλήξει εδώ και καιρό. Εάν αγχώνεσε και θες να κάνεις γρήγορα, μπορείς να χρησιμοποιήσεις ένα μαλακό, παραβολικό καλάμι Bolognese μήκους 5 ή ακόμα κι έξι μέτρων για να αποσβέσει τις πρώτες τρεχάλες.

Φιλικά,
Δημήτρης

Ενδιαφερουσα η κουβεντα μαζι σου Κωστα,εχω διαβασει ολα σου τα ποστ,μου
αρεσει ο τροπος γραφης σου αν και δυσκολευομαι μερικες φορες να παρακολουθησω
τον ειρμο σου -s_head:

Να ας πουμε αυτο:Συνοψιζοντας,σπασε την νοητη γραμμη εξοδου των αγκιστρωμενων απο το νερο
μεσω των μετακινησεων σου.

Eννοεις πως πρεπει να αποχιαζουμε σε αλλο μερος,παραπερα δηλ,απο εκει που
ψαρευουμε?(και αυτο το κανω)ή κατι αλλο?

Φιλε Δημητρη,εχω κακη εμπειρια με λυτα φρενα,ας τσιμπισει το θεριό και
τα βρισκουμε

Αφήστε τα μελανούρια ήσυχα .
Το ψάρεμα έχει ως εξής βάζετε το δάκτυλο στην μπομπίνα καρφώνετε με τα φρένα λιτά και μετά αναλαμβάνει το fight break της shimano.
Δεν θα πω περισσότερες λεπτομέρειες διότι εγώ ψαρεύω με πιο χοντρά υλικά.....................

και αν εχεις κατσει απο την αρχη με ανθρωπους
που το κατεχουν,δεν θελεις και πολυ να πεις πως εχεις μια Αλφα εμπειρια.

Ησουν τυχερός Παντελή. Εγώ το ξεκίνησα μόνος μου , απο τα περιοδικά και το συνεχές

διάβασμα. Δεν μπορώ να πώ οτι έχω εμπειρία σε μεγάλα κομμάτια .

Ισως  , με λίγο ....φροντιστήριο !!! .......Γιάννηηηηηη ! 

Παρακαλουνται οι διαχειριστες να "κοψουν" το θεμα αυτο απο το σημειο
που ξεκιναει η κουβεντα περι δαχτυλου στην μπομπινα και να το ανεβασουν
σε ενα νεο με σχετικο τιτλο περι ψαρεματος μελανουριου.
Ειναι κριμα, καποιοι που ισως δεν ενδιαφερονται για την κριτικη σε περιοδικα
του χωρου, να χασουν μια πολυ ενδιαφερουσα συζητηση για το ψαρεμα
αυτου του μικρου-μεγαλου και παμπονηρου μαχητη!
Ευχαριστω.

Φιλικα
Γιωργος f030

Γιώργο μου.... έγινε 

πιστευω οτι το απικο ειναι μια απο τις πιο αποδοτικες τεχνικες για το ψαρεμα του μελανουριου.
το θεμα δεν ειναι να πας να πιασεις 2,3 κοματια (αυτα τα πιανει κ η γιαγια μου) αλλα να πιασεις οσο το δυνατο περισοτερα.
για να γινει αυτο οι ποιο σημαντικοι παραγοντες ειναι η θαλασσα (γαλατιλα) που θα κανει στο 'ποστο' μας να ειναι η  ιδανικη κ να ξερεις να ψαρεψεις αυτα τα πανεξυπνα παμπονηρα παλιοπραματα που λεγοντε μελανουρια.

τωρα οσο αφορα την πετσετα για να τα πιανουμε... αυτο ενοειτε! 
στο τελευταιο DVD (νομιζω ν9) απο το περιοδικο ψαρεμα κυριε Δροσο δεν κρατουσατε πετσετα οταν πιανατε τα μελανουρια.     

Εδω θα δειτε πως με σχετικως χονδροειδη φθηνα εργαλεια, προχειρο δολωμα και χωρις πετσετες (τι σου ειναι οι φημες !) βγηκαν καλα μελανουρια σειρα,εφαρμοζοντας μια ανατρεπτικη πολιτικη....



Ψαρεμα Μελανουριων


Μια πολυ περιεργη ιστορια..... 

Βρεθηκαμε λοιπον ενα απογευμα στη μυτη του λιμανιου  με απικο κι εχοντας υπ’οψη οτι κυκλοφορουν πολλα ωραια μελανουρια τα οποια ομως κατα γενικη ομολογια των ντοπιων δεν τσιμπανε με τιποτα....
ειπαμε να δοκιμασουμε την τυχη μας.... η περιοχη εσκιαζετο απο ενα πλαγιοδετημενο τανκερ που ειχε ελθει να δωσει πετρελαια στη ΔΕΗ εκει κοντα.

Ειχε κοσμο πολυ στην μυτη, παιδακια  νεοι γεροι χαμος γινοτανε, νερα μαλλον διαυγη.

Ριξαμε λοιπον και αμεσως αρχισαν τα μεγαλα βυθισματα του φελλου....τραβαγα ....τιποτα.
Και παλι τα ιδια.......μεγαλο βυθισμα.........τραβαγα ..τιποτα.

Αυτο εγινε πολλες φορες και στο τελος αρχισα να νευριαζω.....  

Ετσι ειστε, τωρα θα δειτε....  

Αποφασισα να μην τραβηξω το καλαμι αν δεν μου κοντραρουν τη μυτη....  

Πρωτη μεγαλη βυθιση........επιστροφη, δευτερη πιο μεγαλη..........το κοροιδο εγω...........επιστροφη, τριτη σαν τη δευτερη....τι γινεται ρε παιδια............?..........στην τεταρτη μεγαλη βυθιση ειχαμε κοντρα στη μυτη και ο πρωτος μελανουρος ηλθε με την σαλαγκια ολη μεσα στο στομα...........................μα πως χωρεσε τετοια σαλαγκια ν2 μεσα στο στομα του ? Δυσκολευτηκα και στο ξαγκιστρωμα.... 

Οπα.....τι γινεται εδω...............για παμε παλι..........  

Το σκηνικο επανεληφθει...........  

Σε λιγη ωρα ειχα τσακωσει πανω απο 12 σπουδαια μελανουρια απο 500-800 γραμ........ 


Εδω τωρα θα επιχειρησω να δωσω μια εξηγηση για το μπουκωμα της μεγαλης σαλαγκιας απο τα μελανουρια στην μυτη του λιμανιου

Συνθηκες
Φωτισμος .........σκιασμενο μερος απο το καραβι
Καιρος .............σπασμενο μελτεμι
Δολωμα............ζυμη απο ψωμι και χονδρο πιτουρο
Παραμαλο........ν20 στα 40-45 εκατ
Μολυβια........... 3
Φελλος ..............μεγαλος κλασσικος κοκκινο-ασπρο φελιζολ
Σαλαγκια .......... μεγαλη ν 2 καφε (mustad bronzed treble round hook)
Μανα.................ν25
Καλαμι .............8,50 μετρα με μυτη κομμενη.
Βαθος βυθου.....15 μετρα
Βαθος ψαρεματος ..7,3 μετρα

Πρωτα πρωτα να παραδεχθουμε οτι τα μελανουρια εβλεπαν και το φελλο και τα μολυβια και τα παντα. Αρα δεν ηταν επιθεσεις αυτοκτονιας. Ελεγχαν τα πραγματα εως την στιγμη που δημιουργειται νεφος πισω απο το κατερχομενο και ανερχομενο δολωμα. Τοτε βλεπουν ενα κομματι ζυμης να κινειται αφηνοντας πισω του ενα νεφος τροφης το οποιο και μαζευουν το δε φελλο να ανερχεται πραγμα που τους δημιουργει την εντυπωση οτι ο ψαρας τραβηξε το καλαμι και το δολωμα διαλυθηκε. Τοτε ορμαει απο πισω και χαβει την σαλαγκια. Η μοιραια επιθεση εκδηλωνεται οταν το δολωμα αρχιζει να ανεβαινει μεσα σε ενα νεφος. Το μελανουρι ερχεται πισω απο το δολωμα μαζευοντας το νεφος και τελος χαβει την σαλαγκια.
Εκαναν 2-3 μεγαλες ελξεις χωρις καρφωμα....
Η 4η η 5η ελξη ηταν καλο αυτοκαρφωμα.....
Με τις ελξεις το δολωμα κανει νεφος και παραπλανα δινοντας την εντυπωση οτι διαλυθηκε.
Μολις ολοκληρωθει η ελξη ο φελλος ανερχεται στη θεση ισσοροπιας κανοντας το δολωμα να αφησει πισω του μια γραμμη νεφους. Τοτε το μελανουρι νομιζει οτι το δολωμα εφυγε απο την αρματωσια οποτε χαβει το δολωμα....

Αρα η ιδια η συσταση της ζυμης ξεγελαει το ψαρι μεσω του νεφους.

Αρα τα μυστικα ειναι :

Η συμπεριφορα της ζυμης
Το λεπτο μακρυ παραμαλο
Η σκιαση

Τι θα χρειαστουμε

Μια φρατζολα ψωμι καλα μουλιασμενη σε νερο (μεχρι πληρους διαλυσης), στιψιμο σε ενα μεγαλο τρυπητο, ζυμωμα με χονδρο πιτουρο οσπου να στεκεται στην σαλαγκια.

Η σαλαγκια ειναι μεγαλη ν 2 καφε (treble round hook) και την βαζουμε σε ενα μεγαλο κομματι ζυμης (σαν καρυδι) ωστε να καλυφθει εντελως.

Δεν τραβαμε στις βυθισεις του φελλου παρα μονο οταν θα κοντραρει η μυτη απο σιγουρη συλληψη. Προσοχη να μην παρασυρθουμε απο τα πρωτα μεγαλα βυθισματα και τραβηξουμε.
Για μας ο φελλος ειναι σαν να μην υπαρχει. Περιμενουμε την κοντρα της μυτης.
Αν παρ’ ολο που θα υπαρξουν μεγαλα βυθισματα δεν υπαρξει και κοντρα μυτης τοτε θα διαλυσουμε το δολωμα με ενα σπαστο σηκωμα. Ξαναδολωνουμε και συνεχιζουμε....


φιλικα
κωστας