Το Ταξίδι της ονειρεμένης Τσιπούρας μου…
Κατά την διάρκεια του Χειμώνα, φοβούμενος να βρέξω τον πισινό μου με την καγιακάρα μου, ψάρευα όπως πάντα, από την ακτή, με εγγλέζικο, η, συρτή… ονειρευόμενος την ¨Ανοιξη… Επιχειρώντας σε νέα μέρη με τον φίλο μου τον Δημήτρη Μ., καταλήξαμε κοντά στα Λεγρενά, απέναντι από το νησάκι τον Πάτροκλο. Εκεί συναντήσαμε αλλους 2 ψαράδες να ψαρεύουν με απίκο και σαλαγκιά και, (του απιστεύτου!!) να βγάζουν τσιπούρες !!! Δοκιμάζω και γω με το απίκο του Δημήτρη και, για πρώτη φορά στην ζωή μου, ΕΒγαλα ΤΣΙπούρααΑΑΑ.

Και μαλιστα, 7. Ναι, εφτά! Καταχαρούμενος πηγα και το άλλο Σαββατοκύριακο και έβγαλα 2, και μετά, για 1,5μήνα, ουτε σπάρο……
Προφανώς, για να τα καταφέρω εγω, ο πρωταθλητής της αψαρίας, κάτι είχε συμβεί…Μάλλον, «Την είχαν κοπανήσει» από τα ιχθυοτροφεία απεναντι στον Πάτροκλο κα, πείναγαν πολύ, μα πάρα πολύ!!
Από τότε λοιπόν, ονειρευόμουν την μέρα που θα βουτούσα το καγιάκ μου εκει κοντά και, θα πήγαινα στον Πάτροκλο για ψάρεμα τριγύρω από τα ιχθυοτροφεία, όπου, σίγουρα(!!!), Θα πετύχαινα πάλι τσιπούρες!!. Αυτή η μέρα ηρθε του Αγίου Πνεύματος! .. Περιμένοντας για 3η βδομάδα (!!-και πάμε για 4η) τα ανταλλακτικά για το καγιάκ μου, είπα να περάσω από τους «κανίβαλους» και να πληρώσω (σε τιμή φαρμακείου, 60Ε) νέα super μεγαλύτερα πετάλια για πηγαίνω γρηγορότερα..
Φθάνω λοιπόν στην παραλία του Χάρακα , και βάζω μπρός γρήγορα για να συναντήσω τις….τσιπούρες των ονείρων μου, κάνοντας και συρτή πηγαίνοντας..διέσχισα εύκολα τα 2.5χλμ, εως το νησάκι.Η συρτή δεν απέδωσε τίποτα, και βγάζω την καθετή με δόλωμα, γαρίδες..Τσιμπάνε ψαράκια, που δεν μπορώ να τα πιάσω…Τι στην ευχή, στα 20 μ. βάθος μικρόψαρα; Μάλλον.. Αλλάζω θέσεις, γύρω από το ιχθυοτροφείο (Φωτο 1 και 2) τίποτα!.
Κάποια στιγμή συναντώ μια βάρκα με 2 ψαράδες (φωτο3) εκει κοντά που με χαροποιεί γιατί σκέφτομαι ότι τουλάχιστον αυτοί, «κάτι θα ξέρουν»… Τους χαιρετώ και, έρχεται η θανατηφόρα ερώτηση!! «Πες μας τί δόλωμα βάζεις ρε μάστορα γιατί σε μας ΔΕ ΤΣΙΜΠΑΕΙ..!!»

Την ατυχία μου μέσα, κι’αλλοι γκαντέμηδες.. Τέλος πάντων, να μην τα πολυλογώ, κατέληξα με 2 γύλους.. Κάποια στιγμή έβγαλα μια μεγάλη γόπα και, ξαγκιστρώθηκε μόνη της και ξαναβούτηξε μέσα….
Τι γίνεται βρε παιδιά, παίρνω βραβείο γκαντεμιάς η δεν έχει και πολλά ψάρια στον Πάτροκλο; Βοηθάτε μην πάθω κατάθλιψη…
Τέλος πάντων, η βόλτα ηταν πολύ όμορφη και, κάποια στιγμή ειδα κάτι σκιές να κινούνται στα βράχια του νησιού… Πλησιάζω και βλέπω αγριοκάτσικα, να κάθονται στην σκιά, σε κάτι φοβερές αποτομιές..(φωτό 4και 5), που μόλις με είδαν τρόμαξαν και ξανανέβηκαν στο πάνω μέρος στον ήλιο..
Μπορεί από ψάρια τίποτα, (είχα πάρει και ψυγείο μαζί να μην χαλάσουν…

), αλλά από βόλτα, Ωραία!
Αντε, και εις άλλα με υγεία, (πρώτα ο Θεός)